Planten dieren en mensen stimuleren voeden en steunen elkaar maar begrenzen ook.
Vaak met een hoop bombarie en weinig schade want dat zou het geheel niet dienen.
Het leven is wat mij betreft nu ook weer niet de eeuwige strijd het recht van de sterkste.
Constante strijd is namelijk energie verspilling en daar doet de natuur liever niet aan.
Externe Grenzen gaan ergens over bv het territorium of grenzen in acceptabel gedrag.
frictie hoort erbij als krachtmeting niet als machtsstrijd gewoon kort en krachtig en het geheel dienend.
Niet alleen voor een egoïstisch belang.
Ook interne grenzen zijn van belang om gerespecteerd te worden.
Ook al wil je supermens zijn, je kan maar zoveel je kan, en dat is meer dan genoeg.
Het is niet altijd maar een kwestie van meer en meer doen, nog harder en nog meer presteren.
Interne en externe natuurlijke grenzen respecteren is wellicht een beter idee.
Te snel ingrijpen, te veel mee bemoeien zorgen maken en in een negatieve denkspiraal zitten,
met bv teveel supplementen geven of nemen , het te goed willen doen, is killing.
Begrens en hou het simpel maar doeltreffend.
Zelfs liefdevolle verzorging floreert met goede grenzen.
Te weinig zorg lijd tot verwaarlozing dat is dan weer het ander uiterste.
En als natuur ergens niet van houd dan zijn het te lang volgehouden uitersten.
Er moet namelijk altijd een beweging richting harmonie zijn.
Grenzen zijn er dan ook wel weer om soms in andere gevallen verlegt te worden.
Uitdagingen aangaan, nieuwe wegen onderzoeken wat werkt en wat niet ?
Vernieuwing komt niet als je altijd in je comfort zone blijft hangen.
Te veel grenzen en begrenzen werkt weer te verkrampen en beperkend,
dan veranderd er niet snel iets en dat lijkt heel fijn.
Maar als er iets is waar de natuur constant aan onderhevig is dan is het wel verandering.
Dat is een dynamiek waar we ook als mens niet onderuit komen.
Grenzen zijn zeker nodig als er veel energievretende onrust is of zelfs paniek
Dan geven grenzen veiligheid en duidelijkheid.
Het is fijner als iedereen baat heeft bij deze grenzen en dat ook zo beleeft.
Dat geeft een door de groep gedragen grens is die is veel duurzamer.
Het lijkt ingewikkeld al die verschillende grenzen stellen, maar eigenlijk is het toch heel simpel.:
Juist door te kiezen voor jouw natuur en daarnaar handelen, dat te voeden en te oefenen.
Stap voor stap bewegen, dan bewust waarnemen en ontdekken wat werkt.voor jou en je omgeving.
Daarbij je instinct, intuïtie, je talenten, gezond verstand en innerlijke wijsheid serieus nemend.
Grenzen stellen lijkt wel een geduldig proces van altijd in het moment weer een nieuwe balans vinden.
Ik begrens ook, geen telefoonnummer, niet constant bereikbaar en achter de computer.
Ik hou van een rustig vredevol leven, met ruimte voor avontuur en ontdekken,
Alles op deze website is algemene informatie,
Jij bent eindverantwoordelijk voor jouw keuzes, altijd!
Op dit moment is mijn agenda al snel vol dus kan ik niet iedereen die ik ontmoet 1 op 1 te helpen,
Daarom richt ik me nu meer op inspireren van groepen,
en het schrijven van boeken tekenen van natuurlijke informatie en het
creëren van nieuwe workshops projecten en websites om kennis en kunde te verspreiden
Zo hoop ik mensen te blijven inspireren voor in dit prachtige werkveld.
Per jaar zijn dit sinds 2027 ongeveer 50 tot 100 mensen en tussen de 500 en 1000 dieren en vele hectaren grond.
Ik doe wat ik kan en wat in mijn aard zit. Meer hoef ik niet te doen.
Dit kan op een prettige en een soms spannende maar ook ontspannen manier.
het is heerlijk om te onderzoeken wat mogelijk is en je eigen grenzen en die van andere te respecteren.
Dus ook in dit mooie werk ontkomen we niet aan grenzen en dat hoeft ook niet.
Grenzen zijn gezond.
